Murphy naar het ziekenhuis

Sinds een week of 8 loopt Murphy mank met zijn linkerachterpoot (van achteren gezien dan). De eerste 3 weken dachten we van het gaat wel over, wellicht wilde rogge, of een klein plekje. Drie weken geleden toch maar naar de dierenarts gegaan. Weer naar huis gestuurd: 5 dagen voetenbadje en Rimidil. Dat Rimidil hadden we nog in grootverpakking staan. Murphy vond het ook niks elke dag in badje, het feit dat Marco met zijn chronisch ontstoken teen naast hem zat maakte het wel leuker voor hem.

Als het niet beter werd moesten we de maandag er op bellen. Op de maandag erop gebeld met

Dierenkliniek Stad en Land. Murphy mocht op donderdag naar de kliniek komen om een foto te laten maken. De avond ervoor mocht hij vanaf 18.00 uur niks meer eten. Marco bracht hem 's morgens naar dr. Leon Oerlemans.

Eerst ging Dr. Oerlemans kijken hoe Murphy liep. Als hij met de dierenarts liep ging het goed, liep hij met één van die leuke assistentes dan ging Murph zich aanstellen. Er was dus geen pijl op te trekken. Murphy kreeg dus een roesje en de foto's werden gemaakt.

Op de foto's was niet duidelijk te zien wat Murphy mankeerde. Marco belde mij om te melden dat Murphy op dat moment door 3 dierenartsen werd bekeken en dat de conclusie was dat ze niks konden vinden. Dr. Oerlemans dacht kruisbanden, de anderen dachten van niet. Ik maakte me al zorgen om wat dat wel niet gingen kosten. Eindconclusie was dat de foto's naar Utrecht zouden worden gestuurd. Gelukkig hebben we een verzekering voor Murphy.

Afgelopen vrijdag kwam het verlossende woord: Dr. Oerlemans had gelijk, het zijn zijn kruisbanden. Hij moet worden geopereerd. De kliniek waar hij geopereerd wordt zit dichtbij. Binnenkort maken we een afspraak.

Wordt vervolgd