Murphy groeit

Het viel me gisteravond op dat Murphy echt gegroeid is. Hij staat hoger op zijn poten. Nog eventjes en de baby wordt een peuter. Dit weekend maar flink veel knuffelen nu hij nog zo lief klein is. Als hij groot is is hij ook lief, leuk en schattig. Dat was met Borretje de vorige Wheaten ook zo.

Morgenochtend weer puppytraining. Marco doet de training. Vorige week was erg leuk. Het was erg leerzaam en gemoedelijk. Murphy deed goed zijn best (en Marco ook). Uiteindelijk zijn er al wat dingen die Murphy kan. Als Marco hem nu uitlaat dan oefent hij al wat dingetjes. Hij luistert al naar: zit, au au au (als hij zijn scherpe tandjes in je zet) en los. Knuffeltje gaat steeds mee om zijn aandacht te vangen. Ik zal ook eens een foto van Murphy zijn knuffel plaatsen de leukste inktvis van de hele wereld.

Femke gaat ook mee naar de training. Kan ze van de experts horen wat Murphy wel mag (moet) en niet mag (moet). Murphy MOET alles van Femke. Murphy, Murphy, Murrrephy, MURRREPHY. Femke: "mam, Murphy luistert niet". Hihi zie je het voor je.

Dierenarts en een verslagje uit de stad

Gisteravond met Murphy naar de dierenarts geweest. Zijn meestal leuke uitjes.Omdat hij nog een echte baby is legt hij nog niet de link tussen dierenarts en prikjes. Hij heeft ook helemaal niks gemerkt van het prikje want hij was braaf brokjes aan het snoepen. Kijken dat hij niet ziek van de prik wordt. Dat is altijd mogelijk.

De dierenarts heeft hem helemaal nagekeken en hij is 100% in orde. Ook zijn oren zijn gecheckt en die zagen er prima in orde uit. We doen het dus goed met zijn allen. We kregen wel als advies mee dat als we zijn oortjes plukken dat beter in één keer goed kunnen doen als elke keer een beetje. Anders worden ze geïrriteerd. Van de week gaan we hem behandelen met vlooienmiddel en een wormenkuur.

Op termijn gaat Murphy toch een kwalitatief betere brok eten. Ondanks dat wij heel goed alle verpakkingen bestudeerd hebben schijnt het toch voor de groei en de vacht beter te zijn.

Het zindelijk worden gaat steeds beter. 's nachts was Murphy eigenlijk al droog. 's Morgens gaat hij wel direct naar buiten. Komende dagen weer verder aan werken.

Het opvoeden in het bijzonder is lastig met een (bijna) 7-jarige dochter Femke genaamd die zich als een pseudomoeder gedraagt. Heb bewondering voor Marco want die moet regelmatig optreden of zich inhouden. Het feit dat mijn hormonen fijn opspelen werkt ook niet mee.

Verheug me er al weer op om hem vanavond te knuffelen en met Murphy te spelen.

Tevens ons nog een berichtje van onze "correspondent" in de binnenstad van Amsterdam.


Weer een vooruitgang, Stoere Murphy in de Kalverstraat en de Damstraat. Vanochtend zeker een half uur door de stad gelopen, heb hem ook voorgesteld aan de mensen in de Kaaswinkel (damstraat) waren ook altijd gek op Borretje, dus zijn eerste stukje kaas was binnen. Murphy gaan we wel leren vangen, want Borretje kon dat niet, alleen als je goed mikte en hij moest gapen, had je kans dat hij het stukje kaas ving.
liefs
Monique














Murphy aan het werk.

Week 2 in de grote stad

Hier weer een verslag van de tweede week van Murphy in de grote stad bij zijn pleegmoeder Monique.

Hallo allebei,

Hier weer even een verslagje van Murphy's 2e week in de grote stad. Murphy gaat enorm vooruit, overdag is hij helemaal zindelijk, maar als hij aan het werk is in de wijnwinkel gaat dat ook wat makkelijker omdat het natuurlijk begane grond is en ik hem om de twee uur 10 minuten uitlaat. Het lopen in de stad is ook (letterlijk) met sprongen vooruit gegaan, je moet wel steeds heel bemoedigend zeggen "Murphy je kan het" als je dat steeds herhaald wordt hij vrolijk en loopt dan echt vrolijk met je mee. Hij heeft het natuurlijk wel zwaarder als andere puppy's die bijvoorbeeld opgroeien in bijv Amstelveen zuid, Murphy moet het leren op de wallen in amsterdam, omdat ik daar woon, en er zijn weinig andere plekken in amsterdam waar zoveel herrie is en mensen en auto's en fietsen etc als daar. Vorige week was het nog verschrikt stoppen achter elke boom, maar vanochtend is hij voor het eerst helemaal van huis naar zijn werk gelopen. Wat een knapperd he, 9 weken en dan al zo stoer.

Vanavond moet Murphy naar de dierenarts, zowiezo voor zijn inentingen maar met name voor zijn oortjes. Hij schudde steeds met zijn koppie, en in eerste instantie dachten wij dat hij aan zijn halsband moest wennen, maar onze vorige hond Borretje heeft ook heel erg last gehad van oormijt, een zeer veelkomend verschijnsel bij honden met hangoren, als je het verwaarloost worden ze onherroepelijk stokdoof. En we zijn erg bang dat Murphy het ook heeft opgelopen, het is namelijk zeer besmettelijk. Nou maar hopen dat we er op tijd bijzijn.

Maar verder gaat het harstikke goed met hem, werken in de winkel vindt hij harstikke leuk, veel sjans van de klanten en af en toe een blafje, zodat het net lijkt alsof zijn loopbaan als waakhond in de winkel serieus van start is gegaan.

Liefs
Monique

Ik las net (helaas te laat) in een puppyboek dat het niet zo gek was dat Murphy in de eerste week zo bang was. Het schijnt wetenschappelijk bewezen te zijn dat het voor de pup beter is dat je een hond of in week 6, 7 bij de fokker haalt, of in week 10, 11. Pups schijnen nl. extreem angstig te zijn in week 8. Handig dat we dat niet eerder wisten.