Eindelijk is Murphy er. We zijn hem gisteren gaan halen in Sprang Capelle bij dhr. Dikmans. Hadden wel aan het geld gedacht echter.... niet een riempje mee. Bij het eerste bezoek was het tuincentrum ons al opgevallen en dat tuincentrum was gelukkig op Hemelsvaartdag open. Het afscheid was niet zo zwaar voor iedereen. Hij heeft achterin de auto de hele weg liggen slapen. Zoooo lief.
Thuisgekomen leek het alsof hij het de normaalste zaak van de wereld vond dat hij bij ons was. Hij had zijn speeltjes, eten, drinken, plasjes enz. Elke keer werd zijn territorium een stukje groter. Eerst alleen de trap, toen het pad naar het strandje, toen nog de weg om de vijver. Murphy is heel lief en heel enthousiast. Hij heeft vannacht goedgeslapen. Hij was pas om na 7 uur wakker en had geen plasje gedaan. Het is wel erg druk in huis. Net alsof er een echte baby is. Murphy aanbidt Femke, hij ziet haar als een soort moeder door wie hij steeds geknuffeld wordt. Is erg nieuwsgierig naar Marco. Wie is toch die man die steeds aan het zagen en boren is? Ik ben een soort van politie agente die bij het eerste plasje Murphy oppakt aan Marco overhandigt of met hem gaat lopen. Hoop echt dat hij snel zindelijk is.
We zijn verder erg druk met alles puppyproof te maken. Elke keer bedenken we wel weer nieuwe gevaren voor een pup. Hij kan vallen, verdrinken of verstrikt in visdraad raken. Murphy kan nu veilig tot aan het einde van de trap. Het regent de hele dag dus morgen maar weer verder.
Murphy is nu kennis maken met de allerliefste pleegmoeder van de hele wereld. Ik weet zeker dat Monique net zo verliefd op hem wordt als wij inmiddels al zijn.
Ik hoorde net van Marco dat hij in elk geval al heel lief in zijn curverbak in de auto bleef zitten toen Marco een parkeerkaartje kocht. Mmmm wat een hond, zucht.....
Murphy zijn vader: Doenja's Prinsch
